Η αγάπη του άδολη, ανιδιοτελής, χωρίς όρους, όρια και προϋποθέσεις. Σε στηρίζει ψυχολογικά, σου προσφέρει στοργή, καταλαβαίνει τα συναισθήματά σου και κυρίως δε σε κρίνει για τα λάθη σου, ούτε για το πως είσαι ή ποιος είσαι κοινωνικά. Ο σκύλος δεν είναι απλά ένα ζώο.  Είναι ένας φίλος ζωής.

Αυτός ο φίλος, λοιπόν και η στοργή που σου δείχνει, έχει πραγματικά θεραπευτική επίδραση στον ανθρώπινο οργανισμό. Αυτό ισχυρίζονται  οι ερευνητές μελέτης που δημοσιεύτηκε χθες στο περιοδικό PLOS One και αφορά τα αποτελέσματα ελεγχόμενης κλινικής δοκιμής της επίδρασης που έχουν οι σκύλοι θεραπείας στον πόνο ενήλικων ατόμων που βρίσκονται σε Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών.

Αυτό που διαπιστώθηκε είναι πως μόνο 10 λεπτά με τον τετράποδο θεραπευτή μπορούν να βοηθήσουν ώστε να μετριαστεί το επίπεδο του πόνου.

Ειδικότερα, κατά τη διάρκεια  της κλινικής δοκιμής σε διάφορα νοσοκομεία του Καναδά, ζητήθηκε σε περισσότερους από 200 ασθενείς στα ΤΕΠ να αναφέρουν το επίπεδο του πόνου τους σε κλίμακα από το 1 έως το 10 (με το 10 ως το υψηλότερο επίπεδο πόνου).

Η μια ομάδα δεν είχε καμία παρέμβαση για να μειωθεί ο πόνος της, ενώ οι συμμετέχοντες στην άλλη ομάδα είχαν 10 λεπτά με έναν σκύλο θεραπείας. Οι ασθενείς βαθμολόγησαν στη συνέχεια τα επίπεδα πόνου τους.

Παρατηρήθηκε ότι όσοι είχαν χρόνο με τα σκυλιά θεραπείας ανέφεραν λιγότερο πόνο. Επιπρόσθετα από την παρέμβαση των σκύλων θεραπείας παρατηρήθηκαν και σημαντικές αλλαγές στο άγχος, στην κατάθλιψη όπως και στη  γενικότερη ευημερία και ευεξία τους.

Τα αποτελέσματα αποδεικνύουν περίτρανα αυτό που εδώ και καιρό λένε  όσοι εκπαιδεύουν σκυλιά θεραπευτές… ότι  η στοργή του σκύλου «γιατρεύει» ασθένειες όπως τις ψυχικές καθώς δίνει αισιοδοξία στους ασθενείς ενώ βελτιώνει πολλά άλλα σωματικά συμπτώματα.

  «Υπάρχει έρευνα που δείχνει ότι τα κατοικίδια είναι σημαντικό μέρος της υγείας μας με διάφορους τρόπους. Μας παρακινούν, μας ξυπνούν, (μας δίνουν) ρουτίνες, ενισχύουν τον δεσμό ανθρώπου-ζώου» δήλωσε η επικεφαλής συγγραφέας της μελέτης Colleen Dell.

Η ίδια επισήμανε ότι τα αποτελέσματα της μελέτης αυτής βοηθούν ώστε να σταματήσουμε να ρωτάμε εάν οι σκύλοι θεραπείας είναι χρήσιμοι σε ιατρικό πλαίσιο και να αρχίσουμε να ρωτάμε πώς βοηθούν και πώς να τους ενσωματώσουμε καλύτερα με τις ομάδες υγειονομικής περίθαλψης.